In gesprek met ‘de tuinman’ van Het College

Magische tuinen in de Eind­hovense binnen­stad

Verscholen achter Stratumseind ligt Het College. Als je de straat binnenwandelt, vergeet je even dat je middenin de Eindhovense binnenstad bent. De hangende tuinen van het appartementencomplex Medina omlijsten een straatje dat sinds een paar maanden ook zelf helemaal vergroend is. Deze oase heeft Eindhoven voor een groot deel te danken aan Mario Koevoet en Sandra van Wessel van kapsalon Barberios.

Beeld: Verse Beeldwaren

“Prachtig is het, hè?”, zegt Mario trots als hij ons rondleidt door zijn groene straat. Overal staan grote bakken vol planten, de huizen hebben een groene strook voor de deur en aan de lantaarnpalen hangen kleurrijke bloemen. Deze explosie van groen is het resultaat van het project ‘Magical Garden’: een bewonersinitiatief dat tot stand kwam met steun van de gemeente Eindhoven. Een hele transformatie, vertelt Mario: “Toen Sandra en ik hier kwamen wonen, was de straat echt kaal. De hangende tuinen bestonden nog uit kleine stekjes, en op straat was geen groen te vinden, behalve wat onkruid. Er reden zelfs nog auto’s.”

Het effect van groen Mario en Sandra gingen aan de slag om hun stukje van de straat te vergroenen. Mario: “Ik ben dol op de natuur. Mijn ouders waren enthousiaste tuinierders en in mijn jaren als beroepsmilitair zat ik hele weken in de bossen. Hier, middenin de stad, zit je ver van de natuur, dus bracht ik de natuur naar ons toe. Geen eenvoudige opgave, maar sowieso de moeite waard. Ik zeg vaak: Je krijgt altijd iets terug van een tuin. Rust, welzijn en een goed gevoel. We zien hier nu bijvoorbeeld veel meer vogels en insecten, dat versterkt onze band met de natuur alleen maar.”

‘Je krijgt altijd iets terug van een tuin.’

Aanstekelijke druif Zijn groene operatie begon met een klein stukje grond naast de voordeur van de kapperszaak. “Ik trok er een paar tegels uit en plantte een druif. Die doet het hier fantastisch. ’s Middags staat ‘ie pal in de zon. En in juli en augustus hangt hij vol met heerlijke druiventrossen.” Dat beetje groen werkte aanstekelijk, vertelt Mario: “Mijn rechterbuurman was meteen enthousiast, dus heb ik bij hem ook een druif geplant. En de linkerbuurman is binnenkort aan de beurt. Nog even en we kunnen een eigen straatwijn maken. De overburen hebben niet zo’n groene vingers, en meer schaduw, dus die kregen een klimop van me. Hebben wij ook wat groens om naar te kijken!”

Palm als pionier Daarna volgende een kleine guerrilla-actie met een heuse palmboom. “Het leek Sandra leuk om een grote palmboom op straat te zetten. De straat was inmiddels autoluw, dus een potplant zou best mogen. Maar een palm doet het beter in de volle grond. Dus bedacht ik een list. Ik zou de palm ingraven en er dan voor de sier een pot omheen zetten.” Helaas werd hij op heterdaad betrapt: “De wijkambtenaar kwam nét langsrijden op zijn fiets toen ik een gat stond te graven”, lacht Mario. “Gelukkig een hele sympathieke kerel. Hij zou er een melding van maken, maar ik heb er niets meer over gehoord. Hij vond het wel gezellig, zei hij. Zo zie je maar, soms moet je de regels een beetje buigen om iets voor elkaar te krijgen.” Van grijs naar groen Sinds de hete zomer van 2018 ziet Mario een verandering in het groenbeleid van de gemeente. “Het was hier toen wel 40 graden. En bij flinke stortbuien kon het water nergens heen. De stad was veel te grijs, dus de gemeente kwam in actie.” Overal in de stad dook groen op. Bomen in de winkelstraten, schaduwplekjes op de pleinen. Dat wilde Mario ook wel in Het College. “Een stiekeme palmboom is leuk, maar meer groen is altijd beter. Samen met Coen, een ontwerper die op de hoek van de straat woont, maakten we een plan voor perkjes en plantenbakken. In mei is alles aangelegd, en kijk eens hoe goed de planten het al doen!”

'Nog even en we kunnen een eigen straatwijn maken.’

Een straat vol tuinmannen In de verte staat een van de bewoners enthousiast het openbare groen water te geven. “Onderdeel van de deal met de gemeente”, legt Mario uit. “Groen planten is niet zo spannend, maar het onderhouden en watergeven kost veel tijd en geld. Zeker nu het steeds droger wordt. De gemeente wilde ons helpen met de aanleg, als wij het onderhoud voor onze rekening zouden nemen. Nou, geen probleem! We vroegen iedereen in de straat of ze mee wilden werken. Bijna 80 procent zei ja, dus nu hebben we een roulatieschema. En een enorme tuinslang van wel 100 meter, want er valt flink wat te bewateren.”

‘Een groen dak over de straat heen, hoe tof zou dat zijn?’

Nooit te veel groen Mario’s pionierende palmboom verhuisde naar de groenstrook voor zijn kapperszaak. “Hij verdient een speciaal plekje. En eigenlijk staat hij daar nóg mooier, vind je ook niet?”. Vanaf het bankje voor de deur maakt Mario ondertussen al weer nieuwe plannen. “Het pand aan de overkant staat te koop. Ik hoop dat daar groenliefhebbers intrekken, want ik wil mijn druif helemaal naar de overkant laten groeien over spandraden, zoals je wel eens ziet in Duitse dorpjes aan de Moezel. Een groen dak over de straat heen, hoe tof zou dat zijn?”